Tuesday, February 10, 2009
One day, while I was driving, a thought suddenly hit me - what if I start a chain mail (as the internet has proven how a powerful tool it is) on change? I wanted to start a campaign about change, invoking people to just change themselves through little things, with the hope that changing themselves will change others too.

More often than not, we are quick to see problems with everything that happens in our country.

Most often than not, we are quicker in pointing out solutions, which largely involve crooked people getting caught, or better yet, crooked people straightening their ways.

But in most cases, and I am also guilty of this, we fail to recognize that the most effective change we can do, are those changes which are within our control.

And this being the argument, the most effective change we can do, is to start the change within ourselves. Uncompromising, unexpecting, silent, small but effective changes.

And what changes can we do? By being good parts of a degenerating system. Even if it might sound easier than expected, and despite the fact that it might not work, I resolve to be a good apple in the system.

Kahit ako na lang mag-isa.

Kahit walang sumama.

Kahit walang gumaya.


*****

Of course, I don't have the gall to send this to my friends, and invoke everyone else to follow. (I don't like the spotlight, hehehe).

And so I tucked this idea away, until I went to a Noel Cabangon gig, and found the song that captures my sentiments perfectly (you should try to search this in YouTube, the song is so catchy):

Ako’y Isang Mabuting Pilipino
by Noel Cabangon

Ako’y isang mabuting Pilipino
Minamahal ko ang Bayan ko
Tinutupad ko ang aking mga tungkunin
Sinusunod ko ang kanyang mga alituntunin

Tumatawid ako sa tamang tawiran
Sumasakay ako sa tamang sakayan
Pumipila at hindi nakikipag-unahan
At ‘di ako pasiga-siga sa lansangan.

Nagbaba at nagsasakay ako sa tamang sakayan
‘di na makahambalang parang walang pakiaalam
Pinagbibigyan kong mga tumatawid sa kalsada
Humihinto ako kapag ang ilaw ay pula.

‘Di ako nagongotong o nagbibigay ng lagay
Ticket lamang ang tinatangap kung binibigay
Ako’y nakatayo dun mismo sa kanto
At ‘di nagtatago sa ilalim ng puno.

‘Di ako nagkakalat ng basura sa lansangan
‘di bumubuga nga usok ang aking sasakyan
Inaayos kong mga kalat sa basurahan
Inaalagan ko ang ating kapaligiran

‘Pagkat ako’y isang mabuting Pilipino
Minamahal ko ang bayan ko
Tinutupad ko ang aking mga tungkulin
Sinusunod ko ang kanyang mga alituntunin

Lagi akong nakikinig sa aking mga magulang
Kaya’t pag-aaral ay aking pinagbubutihan
‘di ako gumagamit ng bawal na gamot
O kaya’y tumatambay at sa eskwela’y di pumapasok.

Pinagtatangol ko ang aking karangalan
‘pagkat ito lamang ang tangi kong kayamanan
‘di ko binabenta ang aking kinabukasan
Ang boto ko’y aking pinahahalagahan.

‘pagkat ako’y isang mabuting Pilipino
Minamahal ko ang bayan ko
Tinutupad ko ang aking mga tungkulin
Sinusunod ko ang kanyang mga alituntunin

Ako ilang tapat at totoong lingkod ng bayan
Pabor o lagay ay ‘di ko pinapayagan
Tapat ang serbisyo ko sa mamamayaan
'di ko binubulsa ang pera ng Bayan

Pinagtatangol ko ang mamamayang Pilipino
Mga karapatan nila’y kinikilala ko
Ginagalang ko ang aking kapwa tao
Pinaglalaban Kong ang Dangal ng bayan ko.

****
I havent been updating, and it's not because I'm busy (which I am), or I lost interest (which I haven't), or because I know our Network Admin can read this (hello, IT), or my boss for that matter (Hi, Sir!).

It's because I made a promise to someone, and I intend to keep it.

And so with this, I bid whoever reads my blog (isa lang naman yata yun, si Rayts?) adieu.

I'll be writing still. But I won't be blogging anymore.
posted by hannisel at 4:41 PM | 2 comments
Tuesday, December 02, 2008
Maia: Alam mo 'Nay, nung Kinder B ako madami akong friends
Nanay: Eh ngayon?
Maia: Hindi na ako Kinder B eh.

:-)
posted by hannisel at 6:40 PM | 0 comments